وقتی که در مسیر قصد رسیدن به مقصد رو داشته باشی
زندگی بدن شک راه و مسیر درست رو برات آشکار میکنه و نشونت میده
اما این زندگی بازی های زیادی داره ، راه هاش رو به آسونی نشونت نمی ده
،نکته هم همینجاست
برای اینکه بتونی مسیر رو طی کنی ناگزیری که آزمایشها وبازی ها رو طی کنی
اگه قاعده ی بازی رو یاد گرفتی وآزمایشها رو گذروندی یکی یکی راه رو بهت نشون میده و این تا انتهای رسیدن به مقصد ادامه داره
حداقل از این میشه خوشحال بود که بعد این بازیهای سخت یه قدم جلو رفتیم
(البته امیدوارم)

تو یه قسمت از کتاب "مکتوب" پائولو کوئیلو اومده :
تصمیم های خداوند اسرار آمیز ، اما همواره به سود ماست

گاهی میتونم به راحتی نخ هایی رو که به جسم و روحم وصله و حرکت ام میده رو ببینم
میشه درک کنم که فقط یه عروسک خیمه شب بازی ام
زندگی من رو حرکت میده
گاهی از نقشی که زندگی به من میده خنده ام میگیره
و گاهی هم گریه

اما بدتر از همه اینه که نقشی نداشته باشی
یه گوشه، بی حرکت
مثل سیاه لشکرهای صحنه ی نمایش

عمر انقدر کوتاه است که ارزش ندارد حقیر بمانیم!

احساس می کنم باید در مقابل دوستای زیاده خواهم محکم بایستم
باج دادن به اسم دوستی هم حد و اندازه ایی داره
فکر می کنم خیلی پر روشون کردم
از حالا فقط بهشون می گم
نه !