اوا براون دختر نجیب و زیبای بود که در روز 6 فوریه سال 1912
در شهر شلوغ مونیخ متولد شد او عاشق آلمان و حزب نازی بود این باعث شده
بود که هنگامی که هیتلر رهبر حزب می آمد به عکاسخانه ایی که او در آن کار
می کرد بیاید همه تلاش خود را می نمود تا بهترین و زیباترین عکس ممکن را
از او بگیرد او می خواست در خطوط چهره آدلف هیتلر قدرت آلمان و عشق به
سرزمین مظلومش که پس از جنگ جهانی اول دچار بحران و هزار مصیبت دیگر بود و
مجبور بود طبق عهد نامه ورسای خراج به انگلیس و فرانسه بپردازد را نشان
دهد او در هیتلر این توان را می دید که او می تواند کشورش را نجات بخشد .
با این که هیتلر هنوز شناسنامه آلمانی نداشت او شیفته این مرد اتریشی شده
بود .

در سال 1932 هیتلر شناسنامه آلمانی گرفت و به تابعیت آلمان درآمد
آلمانی که به خاطر آن پانزده سال قبل در جنگ جهانی اول در جنگ اول جهانی
در جبهه فرانسه به مدت یک سال کور و زخمی شد .
همان سال هیتلر هنگامی
که اوا براون فقط 20 سال داشت از او خواست که با هم زندگی کنند. این در
حالی بود که هیتلر در آن زمان 43 سال داشت .

اوا با وجود مخالفت پدرش فریدریش براون پیشنهاد آدولف هیتلر را عاشقانه پذیرفت و از آن پس تا آخرین لحظه عمر در کنار او زندگی کرد.
یک
سال بعد در ژانویه 1933 هیتلر پس از پیروزی در انتخابات به صدر اعظمی رسید
و کابینه خود را با همکاری حزب دست راستی آلمان تشکیل داد. پس از اندکی با
مرگ هیندنبورگ رئیس جمهور آلمان شد .
گرمای عشق اوا براون قلب زخمی
هیتلر از عشق ناکام گذشته ژلی روبال ، گرمایی دوباره بخشید او تواناست
دوباره استواری و اقتدار سیاسی و مبارزاتی خویش را بدست بیاورد .

هیتلر
پس از به قدرت رسیدن هرگز اوا براون رادر امور دولتی و سیاست دخالت نمی
داد و به ندرت در مراسم او را به همراه خود می‌برد و عملا اوا در سایه
هیتلر زندگی می کرد.

اوا براون اغلب به اسکی و یا دوختن لباس برای عشقش می پرداخت و پناه آخر آدلف بود . این مسیر را تا آخرین لحظه عمر ادامه داد .




در
هنگامی که سقوط برلین نزدیک شده بود، هیتلر مایل نبود اوا براون را به
همراه خود به پناهگاه زیر زمینی ببرد، اما اوا اصرار کرد که می خواهد در
کنار او بمیرد.

اوا 13 سال همسر غیر رسمی هیتلر بود .هیتلر در روز
29 آوریل سال 1945 در مراسمی ساده که در پناهگاه زیر زمینی و با حضور
تعداد اندکی از جمله جوزف گوبلز ، وزیر تبلیغات آلمان نازی و همسرش
برگزارشد‌ ، به طور رسمی با اوا براون ازدواج کرد و روز بعد هر دو خودکشی
کردند و اجساد آنان را در کنار هم آتش زدند تا به دست سربازان شوروی
نیفتند. با وجود این ، سربازان شوروی بقایای اجساد نیمه سوخته آنها را به
دست آوردند.

در روز 30 آوریل سال 1945 که پناهگاه هیتلر در شهر
برلین از نزدیک زیر آتش ارتش سرخ بود، هیتلر با تپانچه خود خودکشی کرد و
اوا در همان لحظه با خوردن سیانور روح عشقش را یک لحظه هم تنها نگذاشت
گوبلز وزیر فرهنگ رژیم نازی طبق وصیت هیتلر پس از مردن آن دو ، اجساد
آنها را در گودالی که از پرتاب بمب های متفقین پدید آمده بود آنها را با
بنزین سوزاند و سپس خود همسر و فرزندانش به شکل دسته جمعی خودکشی کردند .

اوا براون هنگام مرگ فقط 33 سال داشت او فقط مدت 24 ساعت همسر رسمی عشقش بود.

نام
اوا براون زنی که تنها 24 ساعت همسر قانونی آدولف هیتلر بود در کنار نام
او در تاریخ ثبت شد . اوا براون دختری که همه وجودش برای تعالی آلمان در
تب و تاب بود در تمام سالهایی که هزاران جنایت و انگ انگلیس و اسرائیل و
آمریکا به هیتلر چسباندن نامش پاک ماند . چون قلب او سپید و پاک بود به
قول متفکر فاخر حال حاضر کشورمان ارد بزرگ : ستایشگران میهن مردان و زنان
آزاده اند . اوا براون ستایشگر کشورش بود و در این راه تا آخر راه را
پیمود و برای همین امروز محبوب صدها میلیون آدم میهن میهن پرست در سرتاسر
جهان است .

چند نکته دیگر از زندگی اوا براون :

نام کامل او " اوا آنا پائولا براون " است .

اوا
به درس خواندن علاقه ای نداشت چون کتابهای تحصیلی شان را سراسر توهین به
تاریخ کشورش می دید ( کتابهای درسی مردم آلمان توسط کشورهای پیروز جنگ
جهانی اول نوشته شده بود ) و نهایتا در سال ۱۹۲۹ مدرسه را ترک کرد. پدرش
به این مساله واکنش شدیدی نشان می دهد و در خانه مقررات به مراتب دست و
پاگیرتری را به اجرا می گذارد.
تنگنای مالی باعث شد اوا براون در یکی
از عکاسخانه های مشهور به نام هوفمن مشغول به کار گردد و در این عکاسخانه
اوا برای اولین بار با آدولف ملاقات می کند.
پدرش معلم و مادرش خانه
دار بود. پدرش فردریش فریتز براون و مادرش فرانزیسکا فانی کرانبرگر از
خانواده های محترم ساکن منطقه باواریا بودند .
اوا براون دو خواهر دیگر بنامهای ایلزه و مارگارت داشت و فرزند دوم به حساب می آمد .
پدر
اوا همیشه در آرزوی داشتن یک پسر بود و قبل از تولد او نام پسرش را رودلف
انتخاب کرده بود .زندگی پنج نفره آنها بسختی اداره می شد اما پس از مدتی
با ارثیه ای که از طرف یکی از اقوام به آنها تعلق گرفت صاحب زندگی نسبتا
مرفهی شدند .

غروب آخر شعرم پر از آرامش در یاست و من امشب قسم خوردم تو را هر گز نر نجانم به جان هر عاشق توی این دنیای پر غوغاست ؛قدم بگذار توی کوچه های قلب ویرانم . بدون تو شبی تنها وبی فانوس خواهم مرد .دعا کن بعد دیدار توباشد روز پایانم