عشق اول

همه حتما تو زندگیشون وقتی برای اولین با رعاشق میشن خاطرات خوبی دارن

عشق اول ممکنه از دل آدم بیرون بره ولی تو ذهنش همیشه میمونه

دوست دارم نظراتتون رو بدونم

آره منم تجربشو داشتم با اینکه خیلی وقته ازش گذشته اما گاهی یادش می افتم

drunken

عشق اول همون عشق آخره

با حرفتون 100% موافقم عشق موندگار همون عشق آخره

کاش تجربه شو نداشتم

داشتیم با یکی از دوستام دربارهء تفاوت عشق اول با بقیهء عشقهای آدم حرف میزدیم که به این نکته رسیدیم که اون چیزی که عشق اول رو از رابطه های احساسی بعدی متمایز میکنه اون حس اطمینانی است که ته دل آدم وجود داره...اون حسی که به آدم میگه این رابطه اصیل و یکتاست...اون حسی که میگه این عشق هیچ وقت تموم نمیشه و این رابطه تا ابد پایداره...بعد وقتی اونهمه احساس عمیق و پاک بعد از مدتی به علل مختلف فروکش میکنه و یا تموم میشه و اون عشق ازلی ابدی کمرنگ و ناپدید میشه همراهش اون حس اطمینان عمیق هم ناپدید میشه...در روابط احساسی بعدی همیشه یه حس شک و تردید و عدم اطمینانی همراه آدم هست که میگه که هر رابطه ای هرقدر هم عمیق و اصیل بازهم ممکنه یه روز به پایان برسه...
دوستم میگفت شاید قشنگی رابطه های بعدی این باشه که آدم با علم به این موضوع وقت و انرژی بیشتری برای تداوم رابطه اش صرف میکنه چون تجربه بهش یاد داده که هیچ عشق و رابطه ای خودبخود و بدون صرف توجه پایدار نمیمونه...

من طرف Helyus في الأربعاء ديسمبر 24, 2008 6:39 pm

من درمورد عشق نظر دیگه ای دارم .
عشق اگه واقعی باشه دیگه اول و آخر نداره
آدم فقط یه بار عاشق میشه
اگه به عشقش برسه میشه وصال
اگه نرسه میشه زوال
که در هردوصورت چیزی ازش نمیمونه

عشق آمد و شد جانم اندر رگ و پوست
تا کرد مرا تهی و پر کرد ز دوست
اجزای وجودم همگی دوست گرفت
نامی ز من باقی و باقی همه اوست