علي قنبري:سينما اساسا نمي‌تواند به ذات هنر نزديك شود

علي قنبري:
*سينما اساسا نمي‌تواند به ذات هنر نزديك شود
*اين سينماگران هستند كه بايد به دنبال ادبيات بدوند



« چون اساسا سينما مبتني بر روايت است؛ بين سينما و ادبيات قطعا رابطه‌اي وجود دارد. »

علي قنبري، شاعر، در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) در خوزستان بيان كرد:« روايت از دل فيلم‌نامه بيرون مي‌آيد و به واسطه‌ فيلم‌نامه طرح مي‌شود و فيلم‌نامه هم از دل ادبيات درمي‌آيد اما اساسا من نمي‌دانم كه چرا بايد پيوندي ميان سينما و ادبيات وجود داشته باشد. سينما و ادبيات دو جهان متفاوتند و بين اين دو هم مثل هر وجه مشتركي كه بين دو حوزه وجود دارد مي‌تواند ارتباط وجود داشته باشد. »

وي افزود:« ضمن اين كه اساسا چون رابطه كالا - سرمايه در سينما خيلي پررنگ است و در ادبيات كم‌رنگ‌تر سينما عموما نمي‌تواند مثل ادبيات به سمت وجوه استعلايي آوانگارد تجربه‌گرايي و اساسا ذات هنر نزديك شود. »

او خاطرنشان كرد:« براي هنرمندان معمولا جزو كوچكي از سينما لذت بخشي است و جهان لذت بخشي را كه در ادبيات سراغ داريم اصلا در سينما وجود ندارد و حتي از لحاظ نشانه‌شناسي نيز سينما به عينيت مي‌پردازد. »

قنبري تصريح كرد:« از منظر من ادبياتيْ اين تعامل به نفع سينما است و اين سينماگران هستند كه بايد به دنبال ادبيات بدوند. »

وي درباره عملكرد مديران فرهنگي و اقدام آنها گفت:« در مورد طرز كار مديران فرهنگي قطعا بايد مطالعه صورت گيرد و اين مساله مثل هر چيزي نياز به مطالعه تحقيق و پرداخت هزينه دارد و مهم‌ترين آنها اين است كه مدير فرهنگي بايد مدير فرهنگي باشد. »

او با اشاره به اين كه ژانر ادبي يكي از دست‌مايه‌هاي مهم فيلم نامه‌نويسي است، گفت:« ژانري كه به طور مشخص تدريس مي‌شود فيلم‌نامه‌ اقتباسي است. گرچه نوشتن فيلم‌نامه‌ اقتباسي خود داراي وجوهي است اما همان طور كه از خود واژه‌ اقتباس متبادر است اين جنبه‌ هرمنوتيكي را بايد لحاظ كرد كه يك فيلم‌نامه‌نويس و يا كارگردان تاويل و دريافت خود را دارد و مي‌تواند آن چنان منطبق با روايت داستاني نباشد. »

قنبري خاطرنشان كرد:« درست است كه فيلم‌نامه‌نويسي از روايت مي‌آيد اما مكانيزم‌هاي فيلم‌نامه‌نويسي با داستان و قصه خيلي از هم دورند. شما در سينما بايد نشان بدهيد اما در قصه اين طور نيست. اقبال سينماگران به ادبيات در كنار بحث توليد به جنبه‌ مصرفي نيز برمي‌گردد. در جامعه‌اي كه مدام امر فرهنگي از هر امر اجتماعي دور مي‌افتد اقبال سينما به ادبيات شگرف هم كم‌تر مي‌شود.